Zdjęcie powyżej przedstawia Ziemię w momencie kolizji z Orfeuszem i pochodzi z Podróży Edukacyjnych z Celestią. Czym owa Celestia jest? Frank Gregorio, autor chyba najlepszych programów edukacyjnych z astronomii dla dzieciaków scharakteryzował ją tak:
"Celestia, program który służy do prowadzenia zajęć, jest wyjątkowym, działającym w czasie rzeczywistym symulatorem, umożliwiającym podróże w trójwymiarowym, wirtualnym Kosmosie.
W Celestii użytkownik ogląda Wszechświat z punktu widzenia pilota statku kosmicznego. To, w które miejsce przestrzeni się uda, zależy wyłącznie od niego. Jeżeli zechce, może przelecieć przez Układ Słoneczny, udając się w dowolnym kierunku z dowolną szybkością i w dowolny punkt czasu. Jeśli zapragnie, może odwiedzić gwiazdy lub mgławice obiegające centrum Drogi Mlecznej. Może zupełnie wylecieć po za Galaktykę, by obserwować ją i inne galaktyki z międzygalaktycznej przestrzeni. Istnieje możliwość przeniesienia się w czasie, by móc towarzyszyć słynnym, historycznym statkom kosmicznym, jak choćby Sputnik czy Voyager. Można się również przenieść w przyszłość, miliardy lat od teraz, by widzieć, jak rozpalone Słońce pochłania naszą Ziemię
Twórcy Celestii dołożyli wszelkich starań, by grafika symulacji była jak najwierniejsza rzeczywistości. Widoczne w programie planety, księżyce czy inne ciała niebieskie posiadają powierzchnie odwzorowane w oparciu o zdjęcia pochodzące z teleskopów lub sond. Atmosfery planet, przesuwające się obłoki, cienie rzucane przez ciała niebieskie w trakcie wzajemnych zaćmień, delikatne całuny mgławic, refleksy rzucane przez Słońce na powierzchni oceanów i lodu - wszystko to oddano z najlepszą możliwą do osiągnięcia na komputerach osobistych dokładnością.
Celestia 1.4.1 została stworzona przez Mr. Chris’a Laurel’a, wokół którego skupił się zespół utalentowanych programistów i grafików komputerowych - Celestia Development forum. Jest ona generalnie rozwijana i rozprowadzana jako tzw. wolne oprogramowanie, co umożliwia licznej rzeszy użytkowników korzystanie z programu bez ponoszenia opłat. Program można pobrać z pod adresu internetowego:
http://www.shatters.net/celestia".
W ubiegłym roku miałem przyjemność tłumaczyć scenariusze edukacyjne stworzone pod ten program. Teraz to wszystko porządkuję. Lecz o tym kiedy indziej.
Puszek - przyszedł na świat 1 kwietnia 2007r. Taki mały "żarcik" zrobiła nam Pusia. Jest ślicznym, białym kotkiem, z szarymi dodatkami. Urodził się jako jedynak, więc od razu postanowiliśmy, że pozostanie razem z nami. Wraz z czasem zaskarbił sobie nasze serca, moje w szczególności. Jest moim ulubieńcem. Rano wraz z dzwonkiem budzika o 5.15 wita mnie. Oczywiście na wstępie jest głaskany, potem dostaje jedzonko. Towarzyszy mi cały czas, nawet gdy jestem w kąpieli, siedzi z boku wanny. Nawet jeśli nie mam czasu, sam zaczepia i prosi o pieszczoty. Przewraca się wtedy na plecy, mruczy i chce być głaskany. Podczas śniadania nieustannie łasi się. I jak tu go nie kochać. Gdy wracam po 9 godzinach wita mnie już u drzwi. Bardzo lubi biegać za zwiniętym w kulkę kawałkiem papieru. A wieczorem... znów zabawa, tak na dobranoc. Poluje na moja rękę schowaną pod kołdrą.
Zdjęcie powyżej przedstawia Ziemię w momencie kolizji z Orfeuszem i pochodzi z Podróży Edukacyjnych z Celestią. Czym owa Celestia jest? Frank Gregorio, autor chyba najlepszych programów edukacyjnych z astronomii dla dzieciaków scharakteryzował ją tak:
Zawsze lubiłam koty. W dzieciństwie, odkąd pamiętam, zawsze miałam kotka. Każdy lubi mieć kogoś do przytulenia, zwłaszcza jak się jest jedynakiem. Pamiętam jak reagowały na mój głos. Gdy wołałam je rano, zawsze przychodziły się przywitać. Mruczały, łasiły się, potrafiły okazać swoje przywiązanie. Mijały lata, zmieniały się kociaki.
