Co można zrobić ze spektrum?

I:\pappert\guideddiscovery\WorldWideTelescope\mated\rownonoc\rownonocindeks.htm
Równonoc potrwa zapewne u nas jeszcze do końca tygodnia:) Wtedy pozamykamy temat wczorajszych zajęć. Teraz natomiast na szybko trochę o tym, co można zrobić ze spektrum w kontekście opisanego przedwczoraj spektroskopu. A zatem można:

1. Posadzić spektrum na kolanach:
Szczególnie gdy spektrum jest różnorodne wiekowo, przygotowanie wcześniej stanowiska gdzie dokładnie wiadomo gdzie siąść oraz dokładnie wiadomo gdzie patrzeć bardzo ułatwia przeprowadzenie pokazu.2. Spektrum przyda się wydrukować:

Niby drobiazg, a nie pomyśleliśmy. Tymczasem w praktyce pojedyncze, zabezpieczone kartki z wydrukowaną infografiką zawsze się przydają - im więcej różnych rodzajów ich człowiek ma tym lepiej.

3. Pokazać spektrum przy pomocy WWT:

Tak wygląda w WorldWide Teleskopie Orion z lutego widziany w linii H Alpha.

4. Przerobić spektrum na outdoor:

Dobry przykład takiej zabawy znajduje się w powyższym filmie.

Na koniec jeszcze jeden link - Cool cosmos: strona nie tylko o obserwacjach w podczerwieni.

Spektroskop:)

I:\pappert\guideddiscovery\WorldWideTelescope\mated\rownonoc\rownonocindeks.htm Nie jest to wprawdzie model Ariela Majchera z HandOn Universe, lecz również działa:) Powyżej widać spektroskop, u dołu zaś sfotografowane przez jego szczelinę widmo żarówki klasycznej:

Dorzućmy jeszcze siatkę (do pobrania), w oparciu o którą widoczny spektroskop możemy sobie zrobić oraz instrukcję jego wykonania. Jeszcze może dla przypomnienia: Spektroskop oparty na pudełku po kornflejksach, oraz ubiegłoroczny Dzień Słońca, gdzie również są linki nawiązujące do "domowych" spektroskopów.

Messenger doleciał

I:\pappert\guideddiscovery\WorldWideTelescope\mated.htm
Przespałem wejście Messengera na orbitę wokół Merkurego. Jak pisze Emily Lakdawalla, miało ono szczęśliwie miejsce dzisiaj w nocy o godzinie 1:00 UTC. Poniższa grafika przedstawia wizualizację sondy na merkuriańskiej orbicie: Autorem widocznego modelu 3d sondy jest Cham. Samo wejście na orbitę zostało dokładnie opisane w portalu Kosmonauta.net. Poniżej zamieszczam jeszcze obraz Merkurego wygenerowany przy pomocy WWT:Powstał on podobnie jak w przypadku Słońca z poprzedniego posta - tym razem jednak tekstury użyczył mi Steve Albers - jeżeli komuś ona nie odpowiada, zawsze może spróbować poszukać gdzieś indziej. Kolejną z ciekawych grafik znalazłem u Emily:

Przedstawia ona porównanie Merkurego (pierwszy od lewej) i innymi podobnymi pod względem wielkości światami: Księżycem, Io, Europą, Ganimedesem, Kalisto, Tytanem oraz Trytonem. Na (prawie) koniec coś dla fanów Google Earth:

Taki obraz Merkurego otrzymamy w Google Earth. Wystarczy, zgodnie z instrukcją znajdującą się na stronie misji Messenger wczytać plik the Mercury KML File. Kliknięcie w którąś z ikonek widocznych na tarczy planety przywoła nam okienko z bliższymi informacjami. Plik KML możemy również wczytać do WWT. Otrzymamy wówczas widok podobny do tego poniżej:

Podobnego, bowiem wygenerowałem go przy pomocy WWT, który jak się okazuje czyta pliki KML wcale nie gorzej niż Google Earth.

To mamy plamy:)

I:\pappert\guideddiscovery\WorldWideTelescope\mated.htm

Ładne, prawda? Mam tu na myśli plamy słoneczne, które pojawiły się na Słońcu w Orbiterze. Wszystko za sprawą dagoO, którego dodatek 3D Sun zagościł właśnie w mojej instalacji. Dajmy jeszcze zbliżenie w WWT:Znajomy widok? Jeśli nie, to dla przypomnienia Słoneczniki Thorvaldsena:

Od Słoneczniki Thorvaldsena

Tak, dokładnie te same:) Celestia posiada bogate zasoby dodatków, wśród nich są również tekstury powierzchni planet czy gwiazd. Wystarczy o tym pamiętać - i już mamy sposób dzięki któremu możemy obejść jedno z ograniczeń WorldWide Telescope, którym jest niezbyt bogaty model Układu Słonecznego. Po prostu wczytujemy jedną z tych tekstur i gotowe. Pamiętać tylko trzeba, że sprawdza się to w przypadku obiektów kulistych. W innych, niestety wyświetlony widok zbyt realistyczny nie będzie.

Science Buddies

I:\pappert\guideddiscovery\WorldWideTelescope\mated.htm

"Our mission is to help students from all walks of life to build their literacy in science and technology so they can become productive and engaged citizens in the 21st century. Hands-on scientific investigations are acknowledged to be among the best ways to teach science literacy. "

Powyższy fragment pochodzi z portalu Science Buddies, gdzie trafiłem wczoraj wczoraj podążając śladem błękitnej kropki. Ślad ten na początku doprowadził mnie na Google Video. Przytargałem stamtąd ten oto film:

Jest on przeróbką pierwszej części audiobooka "Pale blue dot", której dokonał blogger podpisujący się jako "kasranov". Przeróbka ta za bardzo autoryzowana nie jest, jest też przedsięwzięciem całkowicie amatorskim. Fajnie się ją jednak ogląda, dlatego też wylądowała u mnie. Wędrując dalej natrafiłem na Universe Today, konkretnie zaś tekst poświęcony pamięci Carla Sagana. Jego autor wspominał, że to właśnie Sagan uzmysłowił mu czym jest metoda naukowa - towarzyszył temu link do artykułu z całkiem ciekawą grafiką. Potem zaś, już nie pamiętam jak trafiłem na bloga gdzie omawiano powstanie nowego loga Media Lab, które wykreowano przy pomocy języka Process. Przejrzałem tekst i ... zrobiło się nagle całkiem znajomo, trafiłem bowiem na tutoriale dotyczące Scratcha.

Dowiedz się więcej o tym projekcie

Tak oto wylądowałem na portalu, który okazał się prawdziwą skarbnicą informacji na temat projektów edukacyjnych. Należy on do The Kenneth Lafferty Hess Family Charitable Foundation, organizacji non-profit której założycielem jest Ken Hess. Oprócz niego portal jest finansowany przez szereg organizacji, niektóre z nich widać poniżej:

Główny cel, jaki sobie stawia fundacja prowadząca projekt kształcenie w dzieciach i młodzieży biegłości w naukach ścisłych, ze szczególnym naciskiem na zrozumienie i umiejętność praktycznego zastosowania takich pojęć jak metoda naukowa oraz "proces inżynieryjny" (nie znalazłem sensownego tłumaczenia Engineering Process - stąd cudzysłów).

Cechami specyficznymi Science Buddies są między innymi:

• Pomysły projektów: jest ich przeszło 900 w różnych dziedzinach wiedzy, poczynając od aerodynamiki na grach komputerowych kończąc.
• Asystent wyboru tematu projektu: umożliwiający zadanie własnych, spersonalizowanych kryteriów przy wyszukiwaniu informacji na temat potencjalnie interesujących nas projektów.
• Informacja o karierach: znajdziemy tam opisy około 100 różnych specjalizacji zawodowych, zawierające między innymi informacje co jest potrzebne by dany zawód uprawiać (wykształcenie, cechy osobowościowe), orientacyjny poziom wynagrodzeń, wywiady oraz materiały wideo. Przykładowy jeden z nich powiązany z zawodem mikrobiologa zamieszczam poniżej:

• Poradniki: na temat tego jak prowadzić eksperymenty naukowe, jakie zachować zasady bezpieczeństwa, etc
• Przewodniki dla rodziców: analogiczne do materiałów dla nauczyciela, uwzględniające jednak specyfikę rodziny. Można tam znaleźć porady w jaki sposób wybrać letni obóz o programie naukowym, czy też jak bawić się w domowe eksperymentowanie:

Na filmie powyżej sposób działania trzęsienia ziemi na budynki demonstruje Courtney Corda, vice prezes Science Buddies.

• Przewodniki dla nauczycieli: umożliwiające wdrożenie projektów opisywanych na portalu w warunkach szkolnych;
• Zapytaj eksperta: gdzie możemy zadać pytanie na temat związany z naszym projektem. Ekspertami są wolontariusze, poczynając od uczniów szkół średnich na naukowcach kończąc.

Ciekawie też wyglądają możliwości wolontariatu. Są dość różnorodne, możemy między innymi: testować nowe pomysły projektów, być "ekspertem" odpowieadającym na pytania, udzielać feedbacku dotyczącego wykonanych projektów, itp. Jest tego w każdym razie naprawdę sporo.

Na zakończenie jeszcze trochę o prawach autorskich. Niestety, polityka portalu jest dość restrykcyjna. Bez wyraźnej zgody można korzystać z każdego materiału do celów osobistych lub edukacyjnych w klasie lub szkole. Zabronione jest powielanie materiałów w Internecie, zaś te z których korzystamy nie mogą być modyfikowane. Z jednej strony - trochę mnie to zaskoczyło, uwzględniając coraz powszechniejsze używanie w serwisach edukacyjnych licencji z grupy Creative Commons. Z drugiej strony - materiały są naprawdę profesjonalnie wykonane, trudno się zatem dziwić że autorzy bronią swoich praw. No dobra, na dziś wystarcza. Na koniec zlinkuję sobie jeszcze jeden projekt. Będzie w sam raz jak znalazł pod WWT.

Messenger MOI

I:\pappert\guideddiscovery\WorldWideTelescope\layerscape\help\LayerscapeHelpIndeks.htm
Tak prezentuje się Messenger w serwisie Eyes on the Solar System w chwili gdy aktualizuję ten tekst:

Jest 20 lipca 2012 i właśnie kończę porządki związane z WWT. Ten post zostanie zarchiwizowany jako "pamiątka", że modele 3d dostępne w "Eyes" można pobrać również ze strony:
http://www.nasa.gov/multimedia/3d_resources/models.html
Jest tam obecny również Messenger w formacie umożliwiającym edycję w Blenderze. Czy da się go przekonwertować tak, aby móc go wczytać do WWT? Cóż, zobaczymy. MOI to inaczej Mercury Orbit Insertion. Dla widocznej poniżej sondy Messenger (Model 3d: Cham) zdarzenie to nastąpi 18 marca o godzinie 00:45UTC.

Tak doczytałem na Orbithangarze, gdzie pojawił się poświęcony temu wydarzeniu dodatek.Na merkuriańskiej Orbicie Messenger będzie jeszcze działał co najmniej rok. Potem najprawdopodobniej misja zostanie przedłużona - o ile jeszcze statek posiadać będzie paliwo umożliwiające mu manewrowanie. Na razie o tym jednak nikt nie mówi - wiadomo, na to trzeba mieć wcześniej zaklepane fundusze. O tym, jak będzie wyglądać przygotowanie do wejścia na orbitę najlepiej poczytać na stronie misji. Poniżej natomiast zamieszczam wizualizację pokazującą sposób, w jaki statek będzie "spoglądał" na Merkurego:

Ten swoisty taniec, umożliwiający sondzie użycie jej przyrządów został omówiony na blogu Planetary Society. Tam też znalazłem ciekawe zdjęcie, będące ukłonem w stronę misji Voyagera: Wykonane ono zostało w większości 3 listopada, jeszcze w ubiegłym roku i nawiązywało do słynnego zdjęcia wykonanego 14 lutego na którym widać Ziemię jako Blue pale dot.

Pozostało mi jeszcze przyjrzeć się trochę materiałom edukacyjnym towarzyszącym misji Messengera. Znajdują się one na tej stronie, dla mnie najciekawszymi z nich są chyba:

Mosaic postcards from Mercury: tu liczy się dla mnie przede wszystkim pomysł, możliwy do zaadaptowania przy innych planetach. Trochę rozczarowuje ilość kart. Mam nadzieję, że będzie ich nieco więcej.

Merkury w Google Earth: co z pewnych względów mnie troszeczkę wkurza;) Powiedzmy - śledzę bacznie konkurencję;)

Messenger animations and movies: zawierające to, co tytuł sekcji tej wskazuje;

Messenger for students: gdzie całkiem fajną stroną jest ta.

Zabawa ze spektroskopem ...

... czeka mnie jutro. Dzisiaj natomiast bawiłem się tym apletem Javy. Ilustruje on eksperyment, przeprowadzony przez Newtona w 1665r. Co się stanie, kiedy na drodze rozszczepionego światła umieścimy drugi pryzmat? Przekonajcie się o tym najlepiej sami klikając w podany link. Teraz natomiast parę przepisów na spektroskopy:

Pierwsze dwa wymieniłem już w tekście poświęconym ubiegłorocznemu Dniu Słońca. Nie ma zatem sensu się powtarzać. Ograniczę się wyłącznie do przypomnienia grafik:

Górna to spektroskop pochodzący od Astronomów bez granic, u dołu natomiast widać pomysł na spektroskop z EuHou::

Wszystkie niezbędne linki są w tekście o którym wspomniałem. Kolejny patent to spektroskop z pudełka po Cornflakesach:

Jego autorem jest Jerry Xiaojin Zhu. Inna, dosyć toporna wersja jest tutaj:

Pochodzi ona z serwisu Science toys, którego zawartość być może przyda się w lecie.

Najbliższa nam z gwiazd: Słońce ...

I:\pappert\guideddiscovery\WorldWideTelescope\mated\rownonoc\rownonocindeks.htm
... przed chwilą znalazła się na Slideshare. Kolejna rzecz z głowy przed sobotnią "równonocą" w Muzeum.

Słońce - najbliższa nam gwiazda.

View more presentations from JacekKupras

Dołączyła tam do prezentacji, z której korzystaliśmy w Nocy z Księżycem. Jej oryginał znajduje się na stronie należącej do Beyond 2009, można go również znaleźć na Galilean Nights.

Manewry Voyagera

Jak mogę dowiedzieć się z tekstu Eli Złocońskiej znajdującym się na portalu kosmonauta.net: "W lipcu 2010 roku instrumenty badawcze na sondzie Voyager 1 zarejestrowały, że prędkość wiatru słonecznego w obszarze w którym sonda się wtedy znajdowała zmalała do zera. Naukowcy z Jet Propulsion Laboratory zdecydowali się na wykonanie manewrów sondy, które pozwoliłyby na rejestrację napływu wiatru słonecznego z różnych kierunków. Pierwszy manewr miał miejsce 7 marca tego roku.Voyager 1 znajduje się w płaszczu Układu Słonecznego, w którym wiatr słoneczny zmienia kierunek tzn. zakrzywia się. Naukowcy chcą dowiedzieć się, z której strony dociera do sondy zakrzywiony wiatr słoneczny i jaki jest jego wektor prędkości w tej części Układu Słonecznego. Dlatego też zadecydowano o wykonaniu manewru sondy, polegającego na obróceniu Voyagera 1 i ustawieniu detektorów w innym kierunku." - więcej na stronach portalu, którego odwiedzenie gorąco polecam. Jeszcze na koniec grafika Voyagera z Układem Słonecznym w tle: Więcej informacji na ten temat znajduje się na stronie misji. Model 3d przy pomocy którego wygenerowałem powyższe grafiki stworzył ElChristou.