Co umie Celestia - dodatki o teleskopach.

W materiałach Solar System Ambassadors dotyczących Roku Astronomii styczeń oprócz Wenus jest poświęcony wprowadzeniu do obserwacji teleskopowych. Właśnie przed chwilą odwiedziłem repozytorium Celestii, by przejrzeć dodatki poświęcone teleskopom i znalazłem na stronie głównej anons jednego z nich, poświęconego teleskopowi Hale'a znajdujacego się na szczycie Mount Palomar. Możliwości tego dodatku, którego autorem jest Selden Ball, prezentuje powyższy filmik. Robi wrażenie, prawda? Warto też zwrócić uwagę na inne dodatki, wśród których znajdziemy: Chandrę, Corota, Hubble'a, Infrared Space Observatory (uwaga na datę - może chodzić tylko pod Celestią 1.4.1), kosmiczny teleskop Spitzer'a.

Wenus - zajęcia plastyczne.

Od wenuswmdk

Dzięki uprzejmości pani Aliny Muschalik z Młodzieżowego Domu Kultury Nr 2 w Bytomiu prowadziłam zajęcia plastyczne z dziećmi i młodzieżą dot. planety Wenus. Pierwszym krokiem było obejrzenie przez uczestników zdjęć albumu 3d dotyczącego Układu Słonecznego. Oglądanie go w okularach trójwymiarowych podobało się nie tylko najmłodszym. Po przekazaniu kilku ważnych informacji "technicznych" o planecie oraz obejrzeniu zdjęć Wenus, dzieci zaczęły wykonywać prace plastyczne. Wykorzystały różne techniki. Najmłodsze malowamy farbkami i pastelami. Starsze zaś wykorzystywały elementy papieroplastyki. Własną interpretację i wyobraźnię dzieci świetnie oddaje album ze zdjęciami, które zrobiłam. Zapraszam do galerii lub pokazu slajdów.

Alicja w krainie Scratcha.

Tytułowa Alicja to środowisko programowania stworzone do nauki informatyki dla dzieci w wieku mniej więcej gimnazjalnym przez specjalistów z CarnegieMellon. Dowiedziałem się o nim, podążając śladem linków zawartych w materiałach dotyczących tegorocznej konferencji poświęconej Scratchowi, na której dzielili się swoimi doświadczeniami ludzie używający w edukacji środowisk typu Scrath, EToys, czy właśnie Alice. Warto odwiedzić poswieconą temu wydarzeniu stronę http://download.scratch.mit.edu/conference/. Osobiście polecam rozpoczęcie wizyty od obejrzenia filmów i zdjęć. Myślę, że dobrze oddają one ducha całej imprezy. Następnie radzę pomyszkować po kolejnych sekcjach tej strony, szczególnie zwracając uwagę na pdf-y i ppt'y. Ja, na szybko, znalazłem między innymi Scratch for budding computer scientist, stronę Kids like info, stronę Educators.

Wenus - vademecum planety (2).

Wenus i Ziemia zwane są bliźniaczymi planetami, mają podobny rozmiar, masę, gęstość oraz budowę. Na tym kończą się ich podobieństwa.
Atmosfera Wenus - jest bardzo gęsta, zbudowana głównie z dwutlenku węgla.
Temperatura Wenus - planeta ta zwana jest „kosmiczną cieplarnią” i jest najgorętszą z planet. Średnia temperatura na powierzchni planety wynosi 480 C.

Chmury - pokrywają całe niebo tej planety. W ich skład wchodzą kwas siarkowy oraz dwutlenek siarki. Potęguje to efekt cieplarniany.
Ruch obrotowy Wenus - obraca się ona wolniej, niż obiega Słońce. Pełny obrót wokół osi zabiera jej 243 ziemskie dni. Jest to najdłuższy dzień w całym Układzie Słonecznym.
Ruch obiegowy Wenus- obraca się ona w przeciwnym kierunku niż pozostałe planety (za wyjątkiem Urana) względem Słońca. Przypuszczalnie zderzenie z dużą planetoidą zmieniło parametry jej ruchu. Stąd Słońce wschodzi na Wenus na zachodzie, a zachodzi na wschodzie.
Wenus kręci się tak wolno, że obrót wokół własnej osi zajmuje jej więcej czasu, niż obrót dookoła Słońca. Można powiedzieć, że wenusjańska doba jest dłuższa niż wenusjański rok.
Wenus nie posiada księżyców, pierścieni ani oceanów na swej powierzchni. Nie ma na niej także wiatrów.
Rzeźba powierzchni Wenus - kratery, wulkany i góry występują powszechnie na tej planecie. Powtarzające się wypływy lawy utworzyły wulkany tarczowe. Natomiast wulkany kopułowe powstały w wyniku pojedynczych erupcji bardzo kleistej lawy. Góry fałdowe powstały w czasie, gdy powierzchnia planety została ściśnięta. Wenus posiada ok. 900 kraterów uderzeniowych o średnicy 1,6-250 km.
Lądy na Wenus - na jej powierzchni istnieją dwa dość wyraźnie zaznaczone obszary. Na północy rozciąga się „ląd” zwany Ziemią Isztar z najwyższymi górami - G. Maxwella. Na południu planety leży „ląd” zwany Ziemia Afrodyty. Pomiędzy mini położone są mniejsze formy, podobne swym kształtem do wyżyn, oraz wielkie równiny: Atalanty, Ginevry i Lavinii.

Scratch oraz nasza rocznica.

Wczoraj minął rok jak zaistnieliśmy w sieci. Początkowo mieliśmy eksperymentować z blogowaniem, później zaczęła się krystalizować jego struktura. Astronomia a raczej edukacja poprzez różne projekty, tłumaczenie tekstów m.in. z NASA, zajęcia outdoor o w/w tematyce czy też wprowadzenie w świat gwiazdozbiorów poprzez mity, to właśnie wypracowany przez nas styl. Oczywiście tematyka astronomiczna pozostanie z nami nadal nie tylko z okazji Międzynarodowego Roku Astronomii, lecz chcielibyśmy zamieścić więcej postów dot. zajęć plastycznych z dziećmi, naszych "wypadów" i wspomnień.
Dzisiaj po raz pierwszy Pawcio pracował na Scratch'u. Napisał kilka scenariuszy (filmików) i umieścił je na polskiej stronie Scratch. Link do projektów Pawełka. Programowanie wciągnęło go bardzo. Ach, jaka szkoda, że gdy my byliśmy dziećmi... nie było takiej technologii i programów. No cóż były telewizory czarno-białe...Pracuj nadal Pawełku, czekam na dalsze projekty.

Mikroobserwatorium - mały przewodnik

Microobsevatory to bardzo ciekawy projekt, umożliwiający wykonanie zdjęć kosmosu przy pomocy sterowanych za pośrednictwem www teleskopów. Takich projektów jest wprawdzie więcej, wymagają jednak one złożenia odpowiedniej aplikacji lub wniesienia opłaty. Microobservatory jest jedynym projektem, które umożliwia wykonanie zdjęć bez spełnienia tych warunków i absolutnie za darmo. Oczywiście, są pewne ograniczenia: możemy fotografować obiekty tylko z predefiniowanych list. Uwzględniając jednak fakt, że listy te zostały tematycznie powiązane z Rokiem Astronomii ograniczenie to można przeboleć.

Dla tych, którzy nie znają angielskiego przygotowałem krótki przewodnik po głównym interfejsie portalu oraz karty pracy z króciutkimi charakterystykami obiektów, które możemy sfotografować. Aby przejść do przewodnika kliknij w grafikę poniżej:

Od Mikroobserwatorium - opis interfejsu.

Skoro już zapoznałeś się z głównym interfejsem programu zapraszam do pobrania kart zawierających krótkie opisy poszczególnych grup obiektów, które możemy fotografować przy pomocy Mikroobserwatorium. Są one zapisane w formacie Word 2000 w formie tabel zawierających opisy ćwiczeń proponowanych przez twórców portalu oraz charakterystyki poszczególnych grup obiektów.
Tabele te przed wydrukiem należy sformatować stosownie do posiadanej drukarki.
Aby pobrać stosowną tabelę, kliknij jeden z linków, następnie po otwarciu się strony kliknij napis Click here to start download:
Galileo - śladami Galileusza
Colorful cosmos - Kolorowy kosmos
Black hole search - W poszukiwaniu czarnych dziur.
Galaxies galore - Wycieczka po galaktykach.
Telescope as time machine - Teleskop jako wehikuł czasu.
Gdy wykonasz zdjęcie, to do 48 godzin otrzymasz maila zawierającego hiperłącza do wykonanych przez ciebie fotografii. Po kliknięciu otworzy się strona zawierająca nagłówek z opisem oraz zdjęcie w formacie gif. Ważne jest, że w nagłówku znajduje się link do zdjęcia zapisanego w formacie fits. Grafika poniżej przedstawia nagłówek: Kliknięcie w hiperłącze A spowoduje wyświetlenie okienka umożliwiającego zapis pliku w postaci FITS. Może się on przydać jeżeli będziemy chcieli dokonać dalszej obróbki zdjęć w jednym z programów o których wspominam poniżej. Kliknięcie hiperłącza B przeniesie nas na stronę z informacjami na temat wykonanej przez nas fotografii. Możesz tam wejść jeżeli interesują cię informacje dotyczące parametrów ekspozycji, godziny wykonania zdjęcia, itp. Jeszcze jedna ważna sprawa: jeżeli wykonywałeś zdjęcia obiektów z grupy Kolorowy kosmos, to w mailu znajdziesz linki do zdjęć wykonanych przez wybrane przez ciebie filtry. Pamiętaj o tym, że dopiero złożenie zdjęć wykonanych przez czerwony, zielony i niebieski filtr pozwoli ci uzyskać kolorową fotografię.

Pora, by wspomnieć o programach przy pomocy których możesz dokonać dalszej obróbki pobranych zdjęć:
Microobservatory Image - klikając tutaj. wejdziesz na stronę z której można pobrać ten program. Jest on polecany przez twórców Microobservatory. Możesz z niego skorzystać, jeżeli znasz angielski. Jeżeli nie, to możesz skorzystać z alternatyw - nie są może tak proste, w obsłudze, posiadają jednak większe możliwości i polską dokumentację.
Salsa - alternatywa dla powyższego programu: strona z której możesz pobrać ten program znajduje się tu - warto ją odwiedzić, gdyż dzięki staraniom ludzi związanych z EuHou program ten posiada polską dokumentację.
IRIS - Jak wykonywać kolorowe zdjęcia obiektów astronomicznych dowiesz się klikając tutaj. Przejdziesz wówczas na stronę z której będziesz mógł pobrać PDF opisujący wykonanie kolorowych zdjęć programem IRIS.
To już w zasadzie, jak na początek, wszystko. Poniżej zamieszczam jeszcze parę hiperłączy, które mogą się przydać:
Zrzuty z ekranów zawierających obiekty do sfotografowania: mogą się przydać, jeżeli chcesz wykonać karty pracy różniące się od moich.
Strona główna portalu: poprzednio opisywałem te fragmenty serwisu, które są określane mianem "portalu dla gości". Warto jednak pamiętać, że Mikroobserwatorium to o wiele większy projekt. Na stronie głównej znajdziemy wszystkie informacje na jego temat, poczynając od położenia teleskopów i aktualnej pogody w miejscu gdzie się znajdują kończąc zaś na ciekawych problemach do przemyślenia.
Co obserwować w Międzynarodowym Roku Astronomii 2009?: wspominałem tam trochę o kontekstach, w jakich można wykorzystać Mikroobserwatorium.

Dziedzictwo Galileusza: ciekawa strona, gdzie na przykładzie galileuszowych obserwacji opisano jak zmieniło się nasze postrzeganie wszechświata w ciągu ostatnich 400 lat.

Archiwum ze zdjęciami z ostatnich obserwacji: warto odwiedzić, by przekonać się, jakie możliwości i ograniczenia posiada Mikroobserwatorium.
Napisali o nas:
Portal EuHou - Na Tropach Galileusza
Portal Onet.pl - W sieci można oglądać niebo niczym Galileusz
Portal Astronomia.pl - MikroObserwatorium "Na tropach Galileusza"
Polska Agencja Prasowa - MikroObserwatorium "Na tropach Galileusza"

Samotna galaktyka.

I:\pappert\guideddiscovery\WorldWideTelescope\mated.htm

Astronomowie długo zastanawiali się, dlaczego mała, stosunkowo bliska, izolowana galaktyka jest miejscem, gdzie gwiazdy powstają częściej niż gdziekolwiek indziej w obrębie naszego otoczenia.

Zagadkę udało się rozwiązać dzięki Teleskopowi Hubble'a. Okazało się, że ta galaktyka oznaczona jako NGC 1569 znajduje się półtora razy dalej niż wcześniej sądzono.

To nowe położenie umiejscawia ją w obrębie grupy około 10 galaktyk w której centrum znajduje się spiralna galaktyka IC 342. Jak się wydaje to właśnie grawitacyjny wpływ sąsiednich galaktyk może sprzyjać zagęszczaniu się gazu i powstawaniu nowych gwiazd w obrębie NGC 1569.

The farther distance not only means that the galaxy is intrinsically brighter, but also that it is producing stars two times faster than first thought. The galaxy is forming stars at a rate more than 100 times higher than in the Milky Way. This high star-formation rate has been almost continuous for the past 100 million years.
Odkryta przez Williama Herschel'a w 1788, NGC 1569 jest miejscem gdzie znajdują się trzy najliczniejsze gromady gwiazd, jakie kiedykolwiek zostały odkryte w naszym wszechświecie. Każda gromada zawiera ponad milion gwiazd.
Image Credit: NASA, ESA, the Hubble Heritage Team (STScI/AURA), and A. Aloisi (STScI/ESA)

Tyle dzisiejszy NIOD - tym razem przetłumaczony częściowo;) A chciałem być ambitny;) Bez względu jednak czy będę się bawił w tłumaczenia, czy też nie, na pewno na strony nasowskie nie jeden raz jeszcze wpadnę. Są porównywalne z APOD'em - więc warto.

Spóźnione życzenia.

Happy New Year From Cassini!
The Cassini-Huygens mission team sends their best wishes for a happy, healthy and safe new year across our solar system. We've enjoyed sharing the stunning images and exciting results of Cassini's four years at Saturn .
The Cassini program is an international cooperative effort involving NASA, the European Space Agency and the Italian space agency, Agenzia Spaziale Italiana. In the United States, the mission is managed by the Jet Propulsion Laboratory.
For more information, visit the Cassini mission page.
Taki tekst ukazał się w dzisiejszym NASA Image of the Day. O nasowskich zdjęciach dnia dowiedziałem się od Pawła. Na jego blogu znajduje się ciekawy gadżet, umożliwiający bieżący ich podgląd.

Spirit - 5 lat na Marsie

Tak na szybko - warto odwiedzić astro4you gdzie właśnie jest komentowane pięciolecie łazika Spirit. Tak to się wszystko zaczęło:

Dla tych, co z tej okazji zechcą "pograć" Spiritem:

Świetny dodatek do Orbitera stworzył usonian. Nie bawiłem się nim wprawdzie - lecz galeria Prometeusza z polskiego forum Orbitera naprawdę robi wrażenie.
W Celestii model Spirita znajduje się tutaj. Jego autorem jest Jack Higgins, w archiwum spakował go Frank Gregorio, u którego znajdziemy Spirita w Statkach Kosmicznych - część II.
Szukałem jeszcze modeli łazików: jeden znalazłem na CollectSpace. Drugi - papierowy - jest tu.