Wszystkie posty spełniające kryteria zapytania orion, posortowane według trafności. Sortuj według daty Pokaż wszystkie posty
Wszystkie posty spełniające kryteria zapytania orion, posortowane według trafności. Sortuj według daty Pokaż wszystkie posty

sobota, 23 sierpnia 2008

Mity sięgają gwiazd.Plejady.

Plejady - "żeglujące", 7 córek morskiej nimfy Plejone i tytana Atlasa. Elektra, Kelajno, Tajgete, Alkione, Maja, Merope i Sterope przyszły na świat na Górze Cyllene. Najstarszą z sióstr była Maja, najmłodszą zaś Merope. Hiady były ich przyrodnimi siostrami, miały także brata Hyasa i siostry Hesperydy.
Jak to nieraz bywa w mitach jest kilka jego wersji, także i umieszczenie Plejad na niebie ma co najmniej dwie. A wszystko zaczęło się tak..
Orion był synem Neptuna, boga morza, był świetnym pływakiem. Bardzo wysoki i przystojny, gdy kroczył po morzu, jego postura wystawała ponad nie. Zakochał się w Merope, córce Atlasa, króla wyspy Chios. Orion oczyścił wyspę z panoszącej się tam bestii właśnie dla niej. Był bardzo natarczywy i gonił za Merope oraz jej siostrami. Pewnego dnia po spożyciu alkoholu zaczął używać przemocy i obrażał siostry. Król Atlas bardzo się rozzłościł i poprosił bogów o pomoc. Orion zapadł w głęboki sen i został oślepiony. Wypędzony powędrował daleko na wschód, gdzie bogowie ulitowali się nad nim, niosąc mu pomoc. W żądzy zemsty ponownie powrócił na wyspę Chios, ale niestety nie zastał tam Atlasa. Udał się więc na Kretę. Tam spotkał boginię Artemidę, panią łowów. Plejady towarzyszyły jej w orszaku. Ponownie ścigane przez Oriona, zostały uratowane przez Zeusa i przemienione w ptaki. Odleciały tak wysoko, że stały się gwiazdami.
Druga wersja mitu, mówi o siedmiu siostrach, które wraz ze swymi przyrodnimi siostrami Hiadami, przemieniły się z żalu w gwiazdy po śmierci ich brata Hyasa, którego ukąsił wąż.
Plejady, to piękne boginki, o których wdzięki zabiegali wszyscy. Elektra, Tajgete i Maja były oblubienicami Zeusa, Alkione Posejdona. W Merope zakochali się Syzyf i Ares. Wszystkie siedem panien zostały przeniesione na firmament niebieski w postaci gwiazd. Jak głosi jedna z legend, słabo z nich świeci zawstydzona Merope, albowiem wychodząc za mąż za zwykłego człowieka Syzyfa, sama stała się śmiertelną. W innej wersji, blada gwiazda Elektry świeci tak słabo, ponieważ nie chce spoglądać na ruiny Troi, miasta założonego przez jej syna Dardanusa.
Na niebie Orion nadal goni Plejady, ale nigdy nie może ich doścignąć. Artemida, utożsamiana z Księżycem, wędruje przez Zodiak i podchodzi blisko Oriona, jednak nigdy go nie dotknie. Natomiast od czasu do czasu zakrywa Plejady.

wtorek, 28 października 2008

Mitologia Jana Parandowskiego.

Czegóż to nie można znaleźć w sieci ... Mitologia Jana Parandowskiego też jest. Znalazłem ją dzisiaj przypadkiem, przeglądając wykaz odwiedzin naszej strony. Trafiłem w ten sposób na bloga http://byisk.wordpress.com, gdzie Parandowski do pobrania w formacie PDF jest tu. PDF-owe wydanie nie zawiera ilustracji, nie sądzę również żeby zawierało autoryzację autora. Dlatego też jeżeli ktoś chce książkę kupić, to można ją zamówić chociażby wchodząc tu.
A skoro już o mitach mowa, ponieważ dosyć często goszczą one na tym blogu zamieszczam niżej listę tego, co głównie Dorota napisała do tej pory:
Mity sięgają gwiazd. Łabędź.
Patrząc na gwiazdy. Refleksja.
Mity sięgają gwiazd.Plejady.
Mity sięgają gwiazd. Feniks.
Mity sięgają gwiazd. Mała Niedźwiedzica.
Mity sięgają gwiazd. Kallisto - Wielka Niedźwiedzica.
Mity sięgają gwiazd. Smok.
Lew z Heweliusza Nemea z World Winda
Mity sięgają gwiazd. Lew nemejski.
Mity sięgają gwiazd. Selene.
Dioskurowie - synowie Zeusa
Mity sięgają gwiazd. Mały pies.
Mity sięgają gwiazd. Syriusz 2.
Legendy nocnego nieba: Orion.
Celestia - Orion - przygotowanie prezentacji
Mity sięgają gwiazd. Syriusz.
Mity sięgają gwiazd. Orion (2)
Mity sięgają gwiazd. Orion.

niedziela, 13 lutego 2011

Orion - zajęcia w Muzeum Górnośląskim - 12.02.2011

I:\pappert\guideddiscovery\gwiazdygwiazdozbioryplanety\orion.htm
Rodzicom, tak jak obiecaliśmy, zamieszczamy zdjęcia do pobrania. Aby przejść bezpośrednio do albumu kliknij tutaj.
Przedstawiając Oriona dzieciom, chcieliśmy pokazać go z różnych aspektach: literackim, historycznym, plastycznym oraz astronomicznym. Kierowaliśmy się także zasadą, że są to zajęcia dla dzieci raczej młodszych, a więc przede wszystkim forma przekazu ma być dla nich jak najbardziej przystępna. Dlatego blok zajęć dotyczących Oriona tym razem podzieliliśmy na 4 etapy:
1. prezentacja "Orion w mitologii i sztuce", której celem było przybliżenie tej mitycznej postaci dzieciom. Sięgnęliśmy do mitów i wzmianek o Orionie ze starożytnej Grecji i Egiptu oraz Mezoameryki, a dokładnie wierzeń Majów. Następnie na przykładzie kilku slajdów dzieciaki zobaczyły jak (artyści i astronomowie) w swoich pracach malarskich, rysunkach czy rzeźbie przedstawiali własne wyobrażenie o Orionie. Na zakończenie wykładu przedstawiliśmy konstelację Oriona wraz z mgławicami.
2. wykonanie prac plastycznych dwóch mgławic: M42 oraz Końskiego Łba. Na wzór dołączonych grafik do zestawu malarskiego - kolorowa kreda oraz arkusze papieru ściernego - dzieci miały wykonać własne obrazy mgławic. Tutaj dziecięca wyobraźnia nie miała granic a wykonane prace są fenomenalne.
3. rekonstrukcja konstelacji Oriona. Z gotowych fotografii gwiazd i mgławic dzieci miały, zgodnie z załączoną instrukcją, "zbudować" model konstelacji tego mitycznego łowcy. W tym celu wykorzystaliśmy flipchart oraz zestaw magnesów. Dodatkowo posługując się globusem nieba odnajdywały Oriona, jego wierne psy czy zająca. Niektóre ze starszych dzieci zaintrygowane opowieścią o skorpionie wysłanym przez Artemidę, poszukiwały go na globusie.
4. "minipilotaż" związany z programem World Wide Telescope. Ponieważ dysponowaliśmy wyłącznie jednym komputerem, uczestniczyła w nim czwórka dzieciaków. Na początek Jacek pokazał im seans poświęcony Mgławicy Oriona. Następnie dzieci wybierały miejsca swych wymarzonych podróży. Był to Paryż, Giza, Chiński Mur. Przeczesały też znane miasta Polski jak Kraków czy Warszawę. Były nawet w Bytomiu, lokalizując Muzeum Górnośląskie.

środa, 13 lutego 2008

Mity sięgają gwiazd. Orion.

Chłopcy szykują się do startu swoją Deltą. Tymczasem ja cofam się w czasie kilka tysięcy lat. Udaję się w podróż do starożytnego nieba, na którym swe miejsce zajmują bogowie i herosi. Dzisiaj powędruje do Oriona, wielkiego myśliwego. Z zapartym tchem śledzę jego historię. Olbrzym o wielkiej sile był synem Posejdona i Euriale. Podobno był tak wysoki, że bez trudu przeprawiał się w bród przez morze. O nim samym i jego śmierci krąży wiele legend. Według jednej wersji był mężem greckiej księżniczki, której zazdrosny ojciec go oślepił. Podobno także zakochał się w bogini Jutrzence, a wpatrując się w nią stracił wzrok. Jedna z wersji głosi, że zginął od strzały bogini Artemidy. Inna, że pewnego razu tak rozzłościł boginię, iż zesłała na niego olbrzymiego Skorpiona, od którego jadu zginął. Umierającego myśliwego próbował przywrócić do życia sam bóg sztuki medycznej, Asklepios. Bogom Olimpu to się nie spodobało i używając piorunów Wysłali Oriona na nieboskłon. Od tego czasu, gdy Orion pojawia się na wschodzie, w zachodniej części nieba kryje się Skorpion. I chyba trochę prawdy w tym jest, bowiem na niebie Oriona nie można obserwować razem ze Skorpionem.

Niech Orion nadal poluje na zające w towarzystwie swych psów. Zobacz na zdjęcie wyżej, czy je widzisz?


sobota, 11 października 2008

Globe at Night 2008 - Great World Wide Star Count

W ramach małych porządków na blogu poniżej zamieszczam listę linków prowadzących do niektórych z postów poświęconych zakończonej kampanii Globe at Night 2008. Jej miejsce zajmie lista poświęcona projektowi Great World Wide Star Count który rozpocznie się 20 października, czyli za 8 dni. Wracając do Globe at Night, przypomnę na szybko, że kampania ta polegała na dokonaniu prostej obserwacji gwiazdozbioru Oriona a następnie na przesłaniu wyników tej obserwacji do organizatorów kampanii. W ten sposób mogła powstać globalna (aczkolwiek mocno niekompletna) mapa zanieczyszczenia nieba sztucznym światłem oparta na obserwacjach dokonanych z powierzchni Ziemi. Do tej pory lista ta znajdowała się po lewej stronie tego bloga.
Umieszczenie jej w jednym poście ma na celu zwolnienie miejsca pod inne projekty tego typu, które jak zresztą już pisałem niedługo mieć będą miejsce.
Ogółem z okazji Globe at Night 2008 napisaliśmy 53 posty. Niektóre z nich miały charakter instruktażowy - zawierały one wskazówki w jaki sposób posługiwać się angielskimi stronami poświęconymi tej akcji. Inne zawierały opisy własnych obserwacji. Wreszcie część postów poświęcona była symulacji zrealizowanej przy pomocy Orbitera.
Wprowadzenie - tutaj zawarłem krótką charakterystykę tego projektu.
Pierwszy krok - opis jak wyznaczyć długość i szerokość geograficzną miejsca obserwacji w oparciu o narzędzia dostępne w internecie.
Drugi krok - jak znaleźć gwiazdozbiór Oriona oraz wyznaczyć czas obserwacji.
Trzeci krok - pisałem tu o tym, w jaki sposób nauczyć się posługiwania mapkami widoczności gwiazd które towarzyszyły temu projektowi.
Czwarty krok - tutaj zawarłem instrukcję, w jaki sposób posługiwać się internetowym formularzem służącym do przesłania wyników obserwacji.
Piąty krok - opisałem w nim w jaki sposób posługiwać się internetową mapą umożliwiającą zapoznanie się z globalnymi wynikami akcji.
Symulacja uruchomienia satelity obserwacyjnego. - ponieważ lubię bawić się symulatorem lotów kosmicznych Orbiter, w tym poście zawarłem link do galerii będącej zapisem symulacji uruchomienia satelity którego zadaniem było gromadzenie obserwacji emisji światła przez miasta.
Ziemia nocą - tu znajduje się link do galerii przedstawiającej grafiki nocnej strony Ziemi
Celestia Orion: Przygotowanie prezentacji - głównym "bohaterem" kampanii Globe at Night był Orion. W tym poście opisałem parę narzędzi ułatwiających przygotowanie prezentacji dotyczącej tego gwiazdozbioru.
Zadania dla Delty - wirtualnym odpowiednikiem kampanii Globe at Night była symulacja realizowana przy pomocy Orbitera. W symulacji tej załoga futurystycznego statku kosmicznego Delta prowadziła obserwacje orbitalne, dotyczące m. in. emisji światła przez miasta. Tu opisałem parę przykładowych zadań możliwych do realizacji w trakcie takiej symulacji.
Zadania dla Delty - rozwiązania - tutaj zawarłem przykładowe opisy rozwiązania zadań wyznaczonych w trakcie trwania symulacji.
Legendy nocnego nieba - Orion - w anglojęzycznym Internecie znajduje się wiele doskonałych materiałów edukacyjnych. Tutaj moja żona umieściła link do jednego z lepszych e-booków poświęconych gwiazdozbiorowi Oriona.
Album z wynikami projektu - link do galerii zawierającej mapy pomiarów z kolejnych dni trwania akcji.
Globe at night: nasze pomiary - post zawierający podsumowanie naszych obserwacji
Wyniki Globe at Night 2008 - omówienie wyników kampanii, linki do artykułów na ten temat.
Międzynarodowy Rok Astronomii 2009 - post ten stanowi krótkie omówienie akcji, jakie mają być podejmowane w roku 2009 w związku z Międzynarodowym Rokiem Astronomii.

niedziela, 27 lutego 2011

Globe at Night - "Full wypas".

I:\pappert\guideddiscovery\WorldWideTelescope\mated.htm
Tytuł tego posta to po części aluzja do widoku Oriona powyżej - jak zwykle śląskie niebo było jakie było. Natomiast przyjemnie zaskakują zmiany w portalu Globe at Night. Widoczna poniżej mapka, przedstawiająca tegoroczne pomiary jest tylko jednym z przykładowych udogodnień, które się tam pojawiły. Wśród innych można wymienić chociażby sieciową aplikację do wprowadzania danych, posiadającą możliwość przestawienia jej w tryb nocny dedykowaną tym, którzy na obserwacje wybrali się z laptopem umożliwiającym łączenie się z Internetem przez Wi-Fi.
Tegoroczne Globe at Night pojawiło się w odświeżonej szacie, co wraz z wprowadzeniem drugiej rundy trwającej na przełomie marca i kwietnia powinno spowodować przekroczenie ilości pomiarów z ubiegłego roku. Czy tak się stanie? Zobaczymy. Tymczasem na razie małe podsumowanie "orionowych" postów:
Miesiąc z Orionem? - początek cyklu, prezentacja poświęcona Orionowi w mitologii i sztuce;
Orion - zajęcia w Muzeum Górnośląskim: album ze zdjęciami z warsztatów w Muzeum;
A jednak nie to samo - APOD w WWT a może odwrotnie;)
Orion w Celestii - jak sama nazwa wskazuje;
Za dwa dni Globe at Night - zawiera umieszczoną online instrukcję posługiwania się tym pakietem;
Globe at Night 2011 - zawiera prezentację poświęconą temu projektowi;
Orion a wierzenia Majów - jak tytuł posta wskazuje.
Gdy akcja się skończy, zapewne zaktualizuję ten post jeszcze wynikami. Na razie jednak temat GN mogę chwilowo zamknąć.

poniedziałek, 3 marca 2008

Celestia - Orion - przygotowanie prezentacji

Tak jak zaplanowałem rozpoczynam przygotowywanie materiałów, które mogą się przydać przy stworzeniu prezentacji o Orionie.
Na razie wypisuję użyteczne linki:
Teraz lekki przeskok do Windows to the Universe: tekst o Orionie jest tutaj, odnotowuję również adres strony o mitach. Jest również wersja Indian Lakota.
Jeszcze szybka wizyta u Singera (a nóż mi coś podpowie), i proszę:
Orionik jak się patrzy, w wersji na komórkę i nie tylko.
Posty Dorotki:
Mity sięgają gwiazd. Orion
Mity sięgają gwiazd. Orion (2)
Mity sięgają gwiazd. Syriusz

czwartek, 17 lutego 2011

Orion w Celestii.

Fajne łobuzy. Towarzyszą nam praktycznie na wszystkich muzealnych zajęciach. Przypomnę, że album z powyższym zdjęciem jest tu. Nie mam czasu by zbyt wiele pisać, zatem skoro o Orionie w Celestii mowa to na początek może maleńka prezentacja którą wykorzystałem aby przybliżyć dzieciakom kwestie związane z rzeczywistymi rozmiarami i położeniem gwiazd w Orionie.
Warto również poszperać w repozytoriach Celestii zawierających mgławice messierowskie oraz inne. Orion pojawia się również u Gregoria, w części która jest poświęcona życiu oraz śmierci gwiazd. No i na koniec nie wolno zapominać o Uranografii: Zwłaszcza że Rok Heweliusza przecież trwa.

wtorek, 12 lutego 2008

Globe at Night (06) Delta Orion

Właśnie skończyliśmy malowanie Delty Orion. Skontaktowaliśmy się również z inną Deltą znajdującą się na orbicie Marsa.
Ciąg dalszy: >>>

czwartek, 14 lutego 2008

Mity sięgają gwiazd. Orion (2)

Opuszczam niebo Greków i udaje się dalej na południe. Jestem w Egipcie kraju faraonów, gdzie powstała jedna z najstarszych cywilizacji świata.Czuję ciepło i gorący piasek pustyni. To kraj papirusów i piramid. Patrzę na nie, monumentalne kamienne kolosy. Od najdawniejszych czasów Egipcjanie obserwowali niebo. Wielkie gwiazdy uważano za bóstwa, natomiast niezliczone roje bezimiennych gwiazd wyobrażano sobie jako zmarłych, którzy odnaleźli swą drogę do niebios, aby wędrować razem z bogami.
Orion, zwany jako S3h lub Sah, był niebieskim przewoźnikiem. Tłumaczy się jego nazwę jako "szybkonogi, stawiający duże kroki bóg, który ogląda się za siebie".
Kogo i co widział Egipcjanin? A co ty widzisz spoglądając w rozgwieżdżoną noc na niebo?

poniedziałek, 11 lutego 2008

Globe at Night (03) Delta Orion

I:\pappert\LegoAdventure\DeltaGliderIV\DeltaGliderIV.htm
Rozpoczęliśmy rekonstrukcję Delty Glider Orion.
Ciąg dalszy: >>>

sobota, 12 lutego 2011

Miesiąc z Orionem?

I:\pappert\guideddiscovery\gwiazdygwiazdozbioryplanety\orion.htm
Kto wie - zobaczymy. Kiedy bowiem przeglądam dzisiejsze zdjęcia z warsztatów w Muzeum Górnośląskim w Bytomiu, które poświęciliśmy gwiazdozbiorowi Oriona łapię się na tym, że na pewno na tym jednym tekście się nie skończy.Zdjęcie, które widać powyżej jest jednym z setki, które wykonaliśmy w trakcie warsztatów. Prace plastyczne trzymane przez dziewczynki przedstawiają mgławicę Koński Łeb. Pozostałe zdjęcia, jak zwykle przerzucimy do albumu być może już jutro, a tymczasem na początek prezentacja, od której Dorotka rozpoczęła zajęcia:
Napiszemy jeszcze z pewnością o Globe at Night, który rozpocznie się niebawem. Będzie tekst o WorldWide Telescope, który "z pewną nieśmiałością" wprowadziliśmy do dzisiejszych zajęć. Pokażemy, jak zwiedzać Oriona przy pomocy darmowej Celestii. A tymczasem zachęcam was do instalacji Stellarium.
Program ten ułatwi wam znalezienie Oriona, który obecnie jest jednym z najlepiej widocznych gwiazdozbiorów. Powyżej uchwyciłem go o godzinie 20, gdy znajduje się prawie dokładnie nad południową częścią widnokręgu.

piątek, 30 stycznia 2009

Tłumaczenia (prawie) gotowe.

Powyżej zdjęcie Gromady Ul wykonane przeze mnie przy pomocy Mikroobserwatorium, po lewej historyczny szkic tego obszaru sporządzony przez Galileusza pochodzący z Octavo Corp./Warnock Library i wreszcie na dole zdjęcie wykonane w ramach projektu Sloan Digital Sky Survey.
Tak w ogromnym skrócie przedstawia się tekst The Beehive Cluster – Then & Now którego tłumaczenie przed chwilą zakończyłem.
Tym samym, Panie i Panowie, z przyjemnością informuję, że polska wersja wszystkich tekstów znajdujących się na stronie Galileo's Legacy - 400 years later jest (prawie) gotowa. Ponieważ "prawie" jak wiadomo wszystkim smakoszom piwa "robi wielką różnicę", zapraszam do odwiedzin tego posta w ciągu najbliższych dni, gdyż będę umieszczał w nim linki do kolejnych "doców" zawierających tłumaczenia poszczególnych tekstów - na razie musimy jeszcze poprawić stylistykę i przepuścić wszystko przez korektę. Do tego czasu w blogowaniu krótka przerwa (no chyba że się pojawi coś o czym trzeba będzie napisać).
Tymczasem, przy okazji końca pierwszego miesiąca "astroroku" proponuję jeszcze: wyjść na pole, gdzie ma mieć miejsce dzisiaj godzinę po zachodzie Słońca zbliżenie Księżyca i Wenus (leniwi mogą obejrzeć webkamerkową transmisję z Teneryfy), zobaczyć propozycje związane z MRO przygotowane przez EuHou, przyjrzeć się temu, co proponują w lutym Solar System Ambassadors.
Wykaz artykułów znajdujących się w sekcji Dziedzictwo Galileusza - 400 lat później:
Orion (Orion): wersja angielska, pobierz tłumaczenie doc.
The Beehive (Gromada Ul): wersja angielska, pobierz tłumaczenie doc.
Venus (Wenus): wersja angielska, pobierz tłumaczenie doc.
Jupiter Moons (Księżyce Jowisza): wersja angielska, pobierz tłumaczenie doc.
The Moon (Księżyc): wersja angielska, pobierz tłumaczenie doc.
Saturn (Saturn): wersja angielska, pobierz tłumaczenie doc.
The Milky Way (Droga Mleczna): wersja angielska, pobierz tłumaczenie doc.
Pleiades (Plejady): wersja angielska, pobierz tłumaczenie doc.

piątek, 6 maja 2011

O seansach (nie tak) krótko

I:\pappert\guideddiscovery\WorldWideTelescope\mated\VideoTutorials.htm
Po ostatnim filmie poświęconym wprowadzeniu do programu WorldWide Telescope popełniłem następny. Tym razem jest on wprowadzeniem do seansów. Omówiłem w nim nie tylko oglądanie ich w programie WorldWide Telescope lecz również to, skąd seanse pobierać. Film trwa około 14 minut, dla niecierpliwych zamieściłem pod filmem podsumowanie.
Reasumując:
Aby odtworzyć seans klikamy w zakładkę Seanse, następnie wybieramy interesujący nas seans z jednego z wyświetlonych folderów. Seans możemy w każdej chwili przystopować, wystarczy podjechać kursorem myszy do górnej krawędzi. Ukaże się wówczas panel widoczny poniżej:
Aktualnie odtwarzany slajd oznaczony jest żółtą obwódką, aby zatrzymać odtwarzanie seansu klikamy w okrągły przycisk po lewej stronie. Zatrzymać seans możemy również klawiszem Esc. W czasie kiedy seans jest zatrzymany, możliwa jest normalna nawigacja po programie WorldWide Telescope. Możemy dzięki temu przykładowo z bliska przyjrzeć się widokowi na zatrzymanym slajdzie. Jeżeli dwukrotnie klikniemy miniaturkę danego slajdu, widok oraz punkt ponownego uruchomienia zostanie ustawiony na odpowiadający jej slajd.
Seans możemy zapisać na lokalnym dysku naszego komputera. W tym celu przy otwartym seansie wybieramy widoczne poniżej menu:
Następnie możemy albo od razu zapisać seans (wyświetli nam się typowe okienko do zapisu plików), albo przejść do jego edycji: Widoczną powyżej listwę edycji seansów omówię bliżej następnym razem, teraz tylko wspomnę że do zapisu seansu służy przycisk zachowaj. Aby odtworzyć seans zapisany na dysku posługujemy się menu Eksploruj>Otwórz>Seans.
Seanse możemy pobierać również z innych źródeł. Do wyboru mamy między innymi: stronę WorldWide Telescope, gdzie możemy wyłącznie odtwarzać seanse w kliencie sieciowym WWT oraz stronę projektu WorldWide Telescope Ambassadors zawierającą seanse w postaci plików do pobrania na dysk lokalny. Na stronie Ambasadorów niektórym z seansów towarzyszą ich wersje nagrane w postaci filmów zamieszczonych na YouTube. Tak jest przykładowo w przypadku: Nowego porządku Galileusza (YouTube) oraz John Huchra's Universe (YouTube). Na dziś to wszystko. Następnym razem przyjrzymy się bliżej tworzeniu prostego seansu, teraz natomiast zachęcam do pomyszkowania po WWT. Ze swej strony chciałbym polecić: WWT Equinox Overview (z folderu Learning WWT), Orion Nebula - Hubble's Universe (z folderu Nebula), Earth@Night (folder Kiosk) oraz z tego samego folderu The Ring Nebula, której autorem jest sześciolatek Benjamin. Rzecz jasna jest to mój jak najbardziej subiektywny wybór. Dla porównania zamieszczam listę najbardziej wartościowych (ze względów edukacyjnych) seansów, którą otrzymałem od Patricii Udomprasert: Educator's Tour, Astronomy for Everyone, Ring Nebula (can you find a 6-year old who can record the narration?), Dust & Us, Galileo's New Order, Search for Extra Solar Planets, John Huchra's Universe, W5 Star Forming Region, Orion Nebula - Hubble's Universe, WWT Equinox Overview.

środa, 5 października 2011

Kosmos Pat Udomprasert

I:\pappert\guideddiscovery\WorldWideTelescope\seanse\Seanse.htm
Są seanse, które potrafią urzec swoją pomysłowością i prostotą. Jednym z nich jest Tour of WWTTour stworzony przez Pat Udomprasert, dyrektora projektu WWTA. Jest on krótkim, interaktywnym przewodnikiem przy pomocy którego można dotrzeć do paru interesujących miejsc w wirtualnym kosmosie przy okazji oswajając się z programem. Pozwoliłem go sobie przetłumaczyć lekko miejscami modyfikując treść. Polską wersję można  pobrać [2,5MB] klikając tutaj. Poniżej przyszło mi do głowy parę luźnych pomysłów związanych ze znajdującymi się tam lokalizacjami:

Na dzisiaj wszystko. Pisząc powyższy tekst starałem się umieścić w nim linki do materiałów mogących służyć do tworzenia scenariuszy seansów WWT. O to, gdzie znaleźć tego typu materiały zapytano mnie ostatnio. Być może taki wykaz choć trochę wystarczy za odpowiedź.

poniedziałek, 18 lutego 2008

W czwartek zaćmienie Księżyca, dziś małe podsumowanie

Całkowite zaćmienie Księżyca będzie mieć miejsce w czwartkową noc. Będzie to jedno z dwu zaćmień możliwych do zaobserwowania w tym roku.
Linki: Wikipedia, NASA, KaLiJaWij, AstroNews
Globe at Night: obserwacje rozpoczynają się w przyszły poniedziałek. Pozostaje nam lektura strony internetowej projektu.
Linki: mój opis projektu, Globe at Night, Mity sięgają gwiazd. Orion [1] [2], Windows to the Universe
Delta Orion: najwyższa pora aby dokonać wyładunku satelity obserwacyjnego MTKS. Instrukcja uruchomienia satelity znajduje się tutaj. Z kolei tutaj odnotowano aktualne położenie Delty oraz scenariusz.
Celestia: w związku z odkryciem nowego systemu planetarnego najwyższa pora by w końcu się ruszyła.
Linki: Tymczasem na orbicie, Kepler: Staring at the Suns, APOD
Pozostaje jeszcze zapoznać się z postami Singera dotyczącymi ewolucji oraz faceta zajmującego się tworzeniem robotów.

wtorek, 4 marca 2008

Legendy nocnego nieba: Orion.

Chcąc jak najwięcej zdobyć informacji na temat Oriona, znalazłam świetny pod każdym względem anglojęzyczny PDF "Legends of the night sky, Orion". Będzie to dobry materiał edukacyjny do przerobienia z dziećmi. Zapoznaje nie tylko z mitem, ale wskazuje jak, gdzie i kiedy znaleźć Oriona. Zawiera kolorowanki i plany lekcji.

niedziela, 20 lutego 2011

Orion a wierzenia Majów.


Majowie wnikliwie obserwowali niebo, w tym celu budowali nawet obserwatoria. Najbardziej znane znajduje się w Chichen Itza. Nazwa tej budowli El Caracol - oznacza ślimaka. Jest to okrągła wieża mająca 12m wysokości i 6,7m średnicy. Zbudowano ja na dwóch tarasach a w jej wnętrzu umieszczono spiralną klatkę schodową, która prowadziła do górnej komory. Najprawdopodobniej z jej okien, umieszczonych promieniście Majowie dokonywali swych obserwacji astronomicznych. Dzięki rozszyfrowaniu glifów poznano niektóre historie o tym, co widzieli Majowie na niebie. Nazywali oni Oriona Ak'Ek tj. żółwia gwiazda.
Był on przedstawiany jako żółw z trzema kamieniami na skorupie, która symbolizowała ziemię. Te trzy gwiazdy: Alnitak, Saiph i Rigel, tworzą trójkąt równoboczny, zwany "trzy kamienie serca". Sercem tym dla Majów było ognisko. W centrum trójkąta złożonego z "kamieni z paleniska" znajduje się mgławica M42. Widziano ją jako płomień, zwany K'ak. Potomkowie Majów nadal odnoszą się do triady trzech gwiazd w konstelacji Oriona nazywając je "kamiennym ogniskiem" a mglista mgławica poniżej pasa Oriona zwana jest "dymem z paleniska". Film poniżej przedstawia mit o heroicznych braciach bliźniakach.
Orion uważany jest przez Majów za pierwszego ojca, zwano go Hun-Hunahpu (Jeden-Hunahpu). Dosłowne znaczenie "hun" w języku Majów znaczyło - jeden jest pan. Miał on brata bliźniaka zwanego Siedem-Hunahpu. Rodzicami owych bliźniaków byli Ixpiyacoc i Ixmucane, którzy później odegrali kluczową rolę w stworzeniu pierwszych ludzi. Bracia lubili grać w pokatok, na specjalnym polu do gry. Grali używając gumowych piłek, których nie mogli dotknąć rękoma. Kiedy bracia nie grali w piłkę czas umilali sobie grą w kości. Boisko do gry niestety znajdowało się nad wejściem do Xibalby - podziemnego świata. Hałas grających w piłkę braci strasznie rozzłościł panów podziemia. Dwóch spośród władców Xibalby wezwało bliźniaków, aby zagrali w piłkę w ich świecie. Mieli oni nadzieję zabić braci i zabrać im boisko. Tymczasem Ixmucane podejrzewała niecne intencje władców podziemia i próbowała przekonać synów, aby nie schodzili tam. Niestety bracia sami przypieczętowali swój los. Aby dotrzeć do Xibalby musieli pokonać trzy rzeki. Pierwsza była pełna krwi, druga ropy a trzecia ostrych kolców. Po ich przekroczeniu na braci czekały następne zadania. Nie zdołali ich jednak wykonać i zostali złożeni w ofierze. Ich ciała spalono i pogrzebano pod boiskien, a Jeden-Hunaphu ścięto głowę, która zawisła na kalebasowym drzewie. Inna wersja tego mitu podaje, iż głowa została zamieniona z czasem w tykwę i nikomu nie wolno było patrzeć na to drzewo ani jeść z niego owoców. Sprzęt braci do gry został wyrzucony. Znalazła go zrozpaczona matka i ukryła w swym domu. Pewnego dnia młoda dziewczyna, Ixquic - Krwawy Księżyc - zatrzymała się aby spojrzeć na drzewo. Głowa Jeden-Hunaphu splunęła jej na rękę i od razu zaszła w ciąże. Wygnana przez ojca, aby uratować swe nienarodzone dzieci, udała się na niebiosa, do domu Ixmucane. Tam powiła kolejne pokolenie bliźniąt. Na świat przyszli bracia : Hunaphu i Ixbalanque, którzy zostali włączeni do rodziny Ixmucane, ich babki. A miała ona jeszcze innych synów: Jeden-Małpa i Jeden-Rzemieślnik. Bliźniacy byli bystrzy i świetnie radzili sobie podczas łowów. Dysponowali ponadto magicznymi mocami i byli żądni przygód. Ich uroda oraz mądrość wzbudzały zazdrość u przyrodnich braci, którzy wykradali im jedzenie i wpędzali ich w kłopoty. Jeden-Małpa i Jeden-Rzemieślnik byli wybuchowi i leniwi, ale odznaczali się artystycznym talentem. W końcu bliżniacy uwięzili ich na drzewie i przemienili w małpy. Pewnego dnia podczas polowania schwytali szczura. Już mieli go zjeść, gdy zwierze opowiedziało im o losie, jaki spotkał ich ojca i wuja w Xibalbie. Szczur wyjawił też, że sprzęt do gry w piłkę, który należał do ich ojca, przechowywany jest teraz w domu ich babki. Jak to bywa w mitach, i nie tylko, historia lubi się powtarzać. Drugie pokolenie bliźniąt pokochało grę w piłkę tak samo mocno jak Jeden-Hunaphu i Siedem-Hunaphu. Postanowili, że pomszczą śmierć ojca. Nie minęło wiele czasu, a ich nieustająca gra nad wejściem do podziemia zaczęła drażnić władców Xibalby. Bracia, podobnie jak ojciec i wuj, musieli pokonać trzy rzeki, a gdy dotarli do świata podziemi, czekała ich seria trudnych zadań do wykonania. Bliźniacy dzielnie przetrwali niebezpieczeństwa kolejnej nocy, które spędzili w Domu Mroku, Domu Brzytew, Domu Jaguara, Domu Zimna i Domu Ognia. Ostatnią i najtrudniejszą noc musieli przetrwać w Domu Nietoperzy. Najbardziej brutalny z gacków odgryzł Hunaphu głowę. Zgodnie z rozkazem władcy podziemi, miał nią zagrać Ixbalanque w pokatok. Jednak sprytny brat ukrył głowę Hunaphu a do gry wziął królika. Następnie przytwierdził głowę brata z powrotem do ciała. Po przejściu wszystkich prób i wykonaniu wszystkich zadań, bliźniacy poświęcili swe życie w ogniu. Po kilku dniach wyłonili się jako stworzenia o sylwetkach ryb. W tej postaci przemierzali podziemia i umilali śpiewem, tańcem i magią czas ludziom. Wreszcie zostali wezwani przed oblicze dwóch najpotężniejszych władców ciemności. Po przedstawieniu się znowu otrzymali polecenie złożenia siebie w ofierze. Posłusznie wypełnili rozkaz, a chwilę później wrócili do życia. Zwycięscy bliźniacy wstąpili na niebiosa aby stać się Słońcem i Księżycem.
Ten mit przedstawia ideał życia po śmierci zgodnie z wierzeniami Majów. Ofiara złożona z ludzkiego życia prowadziła do odrodzenia się duszy w stanie wyższym. Stąd mit o Bliźniętach można porównać do egipskiego mitu o Ozyrysie, który także uosabiał Oriona. O czym napiszę w kolejnym poście.

Tekst przygotowałam w oparciu o "Mitologia- mity i legendy świata" wyd. PWN 2009 oraz stronę internetową: http://www.authenticmaya.com/maya_astronomy.htm oraz http://www.godchecker.com/pantheon/mayan-mythology.php?_gods-list . Grafiki zaczerpnięte są z powyższych stron bądź Wikipedii.

sobota, 19 lutego 2011

Za dwa dni Globe at Night.

Chciałby sobie człowiek zobaczyć takie niebo:
Autorem powyższego fotoprzewodnika po Orionie jest Rogelio Bernal Andreo (DeepSkyColors.com), zaś jego pracę znalazłem na APOD'zie. Przyda się ona może poszukującym Oriona na niebie z okazji rozpoczynającej się za dwa dni kampanii obserwacyjnej Globe at Night, podobnie zresztą jak przewodnik który zamieszczam poniżej:
Najlepiej go pobrać klikając tutaj, potem zaś wydrukować by mieć pod ręką w trakcie obserwacji. Tegoroczna kampania różni się nieco od ubiegłorocznej. Nowością jest podzielenie jej na dwie tury. Pierwsza będzie mieć miejsce właśnie pomiędzy 21 lutego a 6 marca. Jej bohaterem będzie Orion. Druga tura rozpocznie się 22 marca i potrwa do 4 kwietnia. W jej trakcie miejsce Oriona zajmie Lew.